Jessica Hobo

Na 3,5 jaar als mantelzorger begon ik me voor het eerst af te vragen: hoe gaat het eigenlijk met míj? De afgelopen jaren verliepen grotendeels volgens planning, met hier en daar een spoedgeval, maar zonder grote verstoringen in ons ritme. Tot de afgelopen drie maanden, waarin ik merkte dat mantelzorg meer tijd en energie vroeg dan ik me eerder had gerealiseerd. Langzaam maar zeker begon het andere aspecten van mijn leven te overschaduwen.

Het werd duidelijk dat ik veranderingen moest aanbrengen om grip terug te krijgen en een betere balans te vinden tussen mantelzorg, werk, huishouden en tijd voor mezelf. Dit is hoe ik dat heb aangepakt.

De kracht van een community

In maart sloot ik me aan bij de Mantelkring in Dronten. Deze groep biedt mantelzorgers een moment voor zichzelf, met wekelijkse wandelingen, maandelijkse thema-avonden en af en toe een uitje.

Hoewel ik door mijn werk niet elke week kan wandelen, heeft mijn werkgever geholpen om ruimte te creëren in mijn planning, zodat ik regelmatig mee kan lopen. En het is meer dan alleen wandelen: tijdens onze wandelingen praten we over thema’s of delen we ervaringen. Soms in een-op-eengesprekken, soms in een groepsgesprek. Wat ik hier vooral waardeer, is de steun en de rust die het me geeft. Het is fijn om dingen te bespreken die je thuis niet zo snel deelt, en ik leer van de ervaringen van anderen, zelfs als hun situatie totaal anders is dan die van mij.

Op maandagavond wandel ik ook mee met een andere groep: Open je Hart. Deze groep begon ooit voor mensen die zich eenzaam voelden, maar inmiddels is het een brede kring van mensen die elkaar ondersteunen en lief en leed delen. Het is een fijne manier om nieuwe mensen te leren kennen en mezelf open te stellen.

Rust creëren in huis

De inzichten en rust die ik uit deze groepen haal, hebben me geholpen om meer balans te brengen in mijn dagelijks leven. Voorheen deed ik alles op de automatische piloot: werken, koken, crashen op de bank, en in het weekend een berg huishoudelijke taken en sociale activiteiten. Dit bleek op de lange termijn niet houdbaar.

Twee weken geleden heb ik een schema gemaakt om mijn week beter in te delen. Ik werk nog steeds 24 tot 32 uur per week, afhankelijk van de planning. Maar nu verdeel ik mijn energie beter:

• Avonden: Na het eten neem ik een halfuur rust en doe daarna één huishoudelijke taak, zoals stofzuigen, de keuken schoonmaken of het toilet poetsen.

• Weekenden: Boodschappen en een eventuele was, maar verder plan ik bewust één dag zonder extra verplichtingen. De andere dag plan ik iets leuks, zoals een wandeling of een uitje met mijn huisgenoot.

Deze nieuwe structuur geeft me meer rust en ruimte om te genieten van mijn vrije tijd. Zelfs sporten lukt weer: ik ga één keer per weekend naar de sportschool en accepteer dat vaker nu niet haalbaar is.

Hulp vragen én geven

Een belangrijke les die ik heb geleerd, is dat het oké is om hulp te vragen. Sinds april gebruik ik Vraagelkaar.nl, een platform waar mensen hulp kunnen vragen en aanbieden. Het mooie is dat ik hiermee niet alleen zelf hulp kan zoeken, maar ook anderen kan helpen, zolang het in mijn schema past.

Zo kreeg ik laatst een vraag via Facebook van iemand uit mijn wandelgroep bij Open je Hart. Ze had problemen met inloggen op Vraagelkaar.nl. Ik heb meteen afgesproken om langs te komen en dat samen op te lossen – en natuurlijk meteen een bakkie te doen.

Zelf heb ik nu ook een vraag uitstaan: ik moet een nieuwe keukenmengkraan laten aansluiten. Ik weet ongeveer hoe het moet, maar ik wil graag iemand erbij die mee kan kijken en denken. Omdat mijn huisgenoot hier helaas niet mee kan helpen, hoop ik via het platform een reactie te krijgen.

Tijd voor mezelf terugvinden

Door meer balans in mijn schema te brengen, heb ik eindelijk weer tijd voor dingen die ik leuk vind, zoals het schrijven van blogs en fotografie. Binnenkort doe ik weer een fotoshoot voor de dochter van een vriendin – een mooie uitdaging waar ik erg naar uitkijk.

Het voelt goed om de rust terug te vinden en me te realiseren dat ik ook tijd voor mezelf mag nemen. Ik hoop dat anderen die ook mantelzorger zijn, deze balans kunnen vinden of creëren.

Bedankt voor het lezen van mijn blog! Heb je vragen, opmerkingen of tips? Laat ze gerust hieronder achter – ik lees ze graag. Samen kunnen we van elkaar leren.