Ik verbleef acht dagen in Petra, in een klein paradijsje: Villa Vicky. Wat een fijne, rustige plek. Elke ochtend werd ik wakker met het geluid van vogels en het uitzicht op de zee. De dagen begonnen langzaam, zonder haast.
Tijdens mijn wandelingen door het dorp viel me vooral één ding op: katten. Overal. Op muurtjes, trappen, vensterbanken. Ze lagen te luieren in de zon of keken me nieuwsgierig aan. Ik heb er ontzettend veel van op de foto gezet – elke kat leek zijn eigen karakter te hebben.
Een van de hoogtepunten was mijn bezoek aan de kerk Panagia Glykofilousa, bovenop de grote rots in het midden van Petra. De trap met 114 treden bracht me naar een plek met een prachtig uitzicht over het dorp, het strand en de zee.
Overal in Petra zag ik bloemen, het dorp is rustig, vriendelijk, en voelt nog echt Grieks.
’s Avonds liep ik naar een restaurant of de Kantina Snackbar, camera in de hand, om de zonsondergang vast te leggen. De lucht kleurde roze, oranje en goud. Alles werd stil. Alleen de golven en een paar katten op zoek naar eten.
Petra heeft mijn hart gestolen. Het is een plek waar je langzaam leeft, waar de schoonheid in de details zit. En in elke hoek wacht weer een nieuw beeld.
Jessica Hobo 
Plaats een reactie