De eerste museumtrip van het jaar is officieel afgevinkt ✔️ en ja hoor, meteen het Groninger Museum. Een sterke opening, want het begin voelde als een tijdmachine die vast is blijven hangen tussen 1979 & in de 2000 jaren. Overal bekende platen, beelden en een flinke dosis pop en hiphop vibes. Je verwacht bijna dat een cassettebandje je aanspreekt en vraagt of je ‘m al hebt teruggespoeld 📀😄
Natuurlijk is er nog veel meer kunst te zien, maar dat laat ik netjes aan jullie eigen ontdekkingstocht over. Spoiler: vervelen is geen optie.
Buiten was het een ander kunstproject. Het weer had duidelijk geen zin in subtiliteit. Koud, mistig en nat, alsof de stad had besloten om zichzelf te vernissen. Regen, bevroren tegels en een soort onzichtbare glijbaan-modus stonden overal aan. Ik heb mensen zichzelf net zien redden met wilde armbewegingen, en hier en daar toch een elegante uitglijder gezien. Een soort moderne dans, maar dan ongepland.
Zelf ben ik rechtop gebleven, wat op dat moment voelde als een sportprestatie 🏆 Ondanks de regen die af en toe weer enthousiast terugkwam, heb ik toch nog een paar foto’s kunnen maken. Niet slecht, gezien de omstandigheden en mijn focus om vooral niet horizontaal te eindigen.
Conclusie: geslaagd bezoek, gladde bonuservaring, en absoluut voor herhaling vatbaar.
Maar… dit verhaal krijgt nog een vervolg. Van de zomer kom ik terug, als het weer meewerkt, de tegels grip hebben en ik rustig meer foto’s kan maken zonder schaatsambities. Wordt vervolgd ☀️📸
Jessica Hobo 
Plaats een reactie