Jessica Hobo

Zo, daar zaten we dan. Tijd om een aantal zaken te bespreken met de gemeente rondom de aflopende CIZ-indicatie van mijn huisgenoot en enkele andere vragen waar we tegenaan liepen.

Laten we beginnen met de CIZ-indicatie. Mijn huisgenoot had recht op 3.9 uur per week voor individuele buitenhuisbegeleiding. Toen dit ooit werd vastgesteld, vond ik het al een ruime indicatie, aangezien ze deze tijd alleen mag gebruiken voor zorggerelateerde activiteiten. In de praktijk betekent dit dat ze bijvoorbeeld af en toe naar de fysio gaat en eens in de acht weken naar de podotherapeut.

Tijdens het gesprek met de gemeente werd al snel duidelijk dat deze werkwijze niet ideaal was – niet voor hen, maar ook niet voor ons. Ten eerste maakte mijn huisgenoot minimaal gebruik van de uren, en ten tweede wilde ze de begeleiding liever inzetten om meer algemene activiteiten buitenshuis te ondernemen, in plaats van alleen medische afspraken. Bovendien was het onpraktisch dat de begeleider tijdens langere afspraken vaak moest wachten, waardoor de beschikbare tijd onnodig werd verbruikt.

We hebben daarom samen besloten om de indicatie stop te zetten. Ja, dat betekent een kostenbesparing voor de gemeente, maar in ruil daarvoor heeft mijn huisgenoot nu een veel betere oplossing. Ze is aangemeld bij de vrijwilligersvereniging van de Meerpaal hier in Dronten. Dit betekent dat ze voortaan hulp krijgt wanneer ze naar afspraken moet en ik of mijn moeder niet beschikbaar zijn. Maar het biedt meer dan dat: ze kan bijvoorbeeld ook een keer gezellig met iemand naar buiten, of een bakje koffie doen met een vrijwilliger. De Meerpaal biedt bovendien allerlei mogelijkheden om haar te helpen meer te integreren in de buurt, in plaats van dat ze afhankelijk blijft van sociale media voor contact. Mijn huisgenoot is ontzettend blij met deze nieuwe aanpak en kijkt uit naar de vrijheid die dit haar gaat geven.

Naast de indicatie hadden we nog vragen, vooral over het toenemende verlies van haar zicht. De gemeente verwees ons door naar Bartiméus, een organisatie die gespecialiseerd is in hulp voor slechtzienden. We hebben direct een mail gestuurd en kregen de instructie om een verwijsbrief van de huisarts of oogarts te regelen. Dit is inmiddels in gang gezet: de huisarts heeft volgende week een brief klaar, en ik heb meteen ook een afspraak gemaakt bij de oogarts voor een controle.

Tot slot hebben we het gehad over reizen. We gebruiken vaak de trein, maar soms lenen we een auto van familie of vrienden. Dit levert bij parkeren soms problemen op, omdat we geen invalidenparkeerkaart hebben. Gelukkig kunnen we deze nu aanvragen. Door de combinatie van slechtziendheid en rolstoelgebruik buitenshuis verwachten we dat de kaart verstrekt wordt, uiteraard tegen de normale kosten, waar wij geen bezwaar tegen hebben.

Al met al was het een positief gesprek. Het was fijn om te merken dat de gemeente bereid is mee te denken en snel actie onderneemt. Mocht er in de toekomst iets veranderen of als we nieuwe vragen hebben, weten we dat we direct contact kunnen opnemen en dat dit snel wordt opgepakt.

Bedankt voor het lezen! Mocht je zelf ervaringen willen delen of een blog hebben over de zorg, laat dan vooral een reactie achter of deel de link naar je eigen verhalen. Samen kunnen we leren en elkaar ondersteunen.