Vanochtend wandelde ik in Molyvos, vanaf de oude burcht bovenop de heuvel naar beneden, dwalend door de smalle straatjes. Het was nog vroeg en rustig. Alleen het geluid van vogels en een verre brommer vulden de lucht.
Ik liep langzaam, met mijn camera in de hand. Overal zag ik mooie details: gekleurde luiken, oude houten deuren, bloemen in blikken potten. Elke bocht bracht iets nieuws. Ik maakte veel foto’s – van stenen huizen, kleine steegjes en van het uitzicht op de blauwe zee.
Soms kon ik tussen de huizen door ver kijken, tot aan de Turkse kust. Het licht viel prachtig op de daken en muren. De geur van bloemen en kruiden hing in de lucht.
Hoe lager ik kwam, hoe drukker het werd. toeristen liepen omhoog. Maar ik bleef rustig kijken en genieten.
Beneden, bij de haven, keek ik terug omhoog. De burcht torende boven alles uit. Ik voelde me even onderdeel van dit bijzondere dorp.
Molyvos leeft, in kleuren, geuren en verhalen. En vandaag heb ik daar een klein stukje van vastgelegd met mijn camera – en in mijn hart.
Jessica Hobo 
Plaats een reactie